تنها خدا و زنان می توانند در امان باشند !!!
نفرینی که می گویند با کوه نور همراه است .
الماس کوه نور ، مثل خیلی از گوهر ها ی پر آوازه ، سرگذشتی پر ماجرا دارد .
قدیمی ترین اشاره به این سنگ استخراج شده در جنوب هند را در خاطرات بابر ، اولین شاه گورکانی هند ، می یابیم .
این الماس غنیمت جنگی بود و چند قرن بین شاهان دست به دست شد . شاید به همین علت بود که می گفتند این الماس بزرگ نفرین شده است و نفرینش هر کسی را که صاحبش شود نشانه می گیرد .
وقتی دلیپ سینگ پنج ساله بر تخت نشست و آخرین فرمانروای پنجاب و امپراتور سیم شد ، کوه نور به او رسید ، هر چهار ماهاراجه ای که پیش از آن صاحب الماس بودند کشته شده بودند .
چند سال بیشتر طول نکشید که بریتانیایی ها پادشاهی سینگ را نابود کردند و کوه نور ، بر اساس پیمانی که پنجاب را به امپراتوری بریتانیا ملحق می کرد ، نصیب بریتانیایی ها شد .
(دلیب سینگ ، آخرین ماهاراجه ی پنجاب و امپراتوری سینگ ، کوه نور را به ملکه ویکتوریا هدیه می دهد .)
وقتی این الماس را در ۱۸۵۰ در لندن نزد ملکه ویکتوریا بردند ، ظاهراً نفرین نامه ای هم همراهش بود :« هر که این الماس را به چنگ آورد ، جهان را به چنگ خواهد آورد ، اما همه ی مصیبت هایش را هم خواهد دید . تنها خدا و زنان می توانند در امان باشند .»
اما موضوعی دیگر از این نفرین بسیار بحث انگیز تر بود :
کوه نور ۱۸۶قیراطی به سبب تراش ماهرانه اش کم فروغ تر به نظر می رسید . شاهزاده آلبرت تصمیم گرفت الماس را دوباره تراش بزنند و در نتیجه وزنش به ۱۰۵/۶ قیراط کاهش یافت ، اما در عوض عیب هایش بر طرف شدند و شکلی برلیانس و بیضی پیدا کرد ، از آن زمان ، کوه نور را روی چهار تاج مختلف ملکه های بریتانیا از جمله ملکه آلکساندرا ، ملکه مری ، الیزابت و ملکه ی مادر نصب کرده اند .
اگر دوست داشتید ممنون میشیم حمایت کنید تا افرادی که علاقه من هستند به جمع ما بپیوندند.
پ. ن :
هند در سال ۱۹۴۷تازه استقلال یافته و در خواست می کند الماس را به این کشور برگردانند .
۱۹۷۶ ،ذوالفقار بوتو ، نخست وزیر پاکستان ، خواهان استرداد کوه نور به کشورش می شود .
۲۰۱۵، گروهی از سرمایه داران هندی فرآیند قضایی تلاش برای بازگرداندن کوه نور به هند را آغاز می کنند .
