نوع سنگ:

پیریت (Pyrite)

پیریت یا پیریت آهن که در متن‌های کهن فارسی مارقشیشا نامیده می‌شود، یک کانی با فرمول شیمیایی FeS۲ است. پیریت از لغت یونانی پیر به معنی آتش گرفته شده‌است. شاید این نامگذاری به علت تولید جرقه‌است که بر اثر برخورد با سنگ‌های دیگر حاصل می‌شود. این کانی را در کانی‌شناسی قدیم ایران با مارکازیت یکی دانسته‌اند.

مشخصات سنگ پیریت :

رنگ: زرد، زرد طلایی، برنجی

سختی: 6 تا 6.5 در مقیاس Mohs

جلا: فلزی

شفافیت: کدر

وزن مخصوص : 4.9 تا 5.2گرم بر سانتی‌متر مکعب

فرمول شیمیایی: FeS2 (دی سولفید آهن)

شکستگی: صدفی و نامنظم

سیستم کریستالی: ایزومتریک (مکعبی)

خاک: سبز تا سیاه

خواص سنگ پیریت:

قابلیت ایجاد جرقه هنگام ضربه خوردن به فلزات دیگر
رسانای الکتریسیته
مغناطیسی ضعیف

محل تشکیل سنگ پیریت:

در انواع سنگ‌های آذرین، دگرگونی و رسوبی یافت می‌شود.
به طور متداول در رگه‌های هیدروترمال تشکیل می‌شود.
همراه با کانی‌های دیگر مانند کوارتز، اسفالریت، گالن و کالکوپیریت یافت می‌شود.

کاربرد سنگ پیریت :

استخراج گوگرد و اسید سولفوریک
به عنوان سنگ قیمتی در جواهرات
در مجسمه‌سازی و اشیاء تزئینی
به عنوان منبع آهن

ارزش سنگ پیریت:

ارزش پیریت به طور قابل توجهی بسته به کیفیت، اندازه، برش و محل استخراج آن متفاوت است.
نمونه‌های معمولی پیریت ممکن است قیمتی در حدود چند دلار داشته باشند.
کریستال‌های باکیفیت و برش‌های صیقلی می‌توانند به صدها یا حتی هزاران دلار برسند.
پیریت‌های کمیاب و غیرمعمول، مانند پیریت‌های دندریتی یا خوشه‌ای، می‌توانند قیمتی به مراتب بیشتر داشته باشند.

نکات قابل توجه:

پیریت اغلب با طلا اشتباه گرفته می‌شود، به همین دلیل به آن “طلای احمق‌ها” می‌گویند.
با گذشت زمان، پیریت می‌تواند به لیمونیت، یک ماده معدنی قهوه‌ای یا زرد، اکسید شود.
پیریت باید با احتیاط تمیز شود، زیرا می‌تواند توسط اسیدها و مواد شوینده خشن آسیب ببیند.

عکس در نور آتلیه ی عکاسی گرفته شده است و عکس ها بدون ادیت می باشد .