• نوع متریال:

شاخ گاومیش

• ماهیت و ترکیب شاخ گاومیش

جنس: شاخ گاومیش عمدتاً از کراتین (Keratin) ساخته شده، همان ماده‌ای که ناخن‌ها و موهای ما رو هم تشکیل می‌دهد.

ساختار: برخلاف استخوان، شاخ توپر نیست. بیشترش بافت کراتینی سخت و فشرده است، به‌همین دلیل خاصیت تراشکاری و فرم‌دهی خوبی دارد.

سطح بیرونی: معمولاً زبر یا شیاردار است.

رنگ: طیف رنگی آن معمولاً از خاکستری تیره، قهوه‌ای تیره تا سیاه و حتی با رگه‌های سفید دیده می‌شود.

•  خواص فیزیکی

محکم ولی انعطاف‌پذیر: در عین سختی، کمی انعطاف هم دارد و می‌تواند ضربه‌هایی را بدون ترک برداشتن تحمل کند.

سبک‌تر از سنگ و استخوان: برای همین در بعضی صنایع دستی محبوب است.

مقاوم در برابر فرسایش: البته با گذشت زمان و در معرض رطوبت یا نور شدید ممکن است ترک بخورد یا تغییر رنگ بدهد.

•  کاربردها

صنایع دستی:

ساخت دسته‌ی چاقو، قمه، شمشیر

ساخت شانه‌های سنتی

تسبیح‌های گران‌قیمت

زیورآلات سنتی (مثل النگو یا دستبند)

هنرهای سنتی:

حکاکی روی شاخ (مخصوصاً در بعضی مناطق ایران، هند و پاکستان رواج دارد)

مصارف سنتی و پزشکی (قدیم‌ترها):

در بعضی فرهنگ‌ها از پودر شاخ برای درمان بیماری‌های خاص استفاده می‌کردند (باورهای سنتی بوده، نه علمی).

•  کار با شاخ گاومیش

آماده‌سازی اولیه: شاخ باید تمیز بشه، جوشونده بشه یا بخار داده بشه تا نرم‌تر شه و برای فرم‌دهی آماده بشه.

برش: با اره‌های مخصوص (اره نواری یا دستی) برش می‌خوره.

پولیش: میشه با سنباده‌ی نرم و خمیر پولیش، سطح شاخ رو بسیار براق و صاف کرد.

رنگ و رگه: شاخ طبیعی بدون رنگ‌آمیزی زیبایی خاص خودش رو داره، اما گاهی برای یکنواخت کردن ظاهر، اون رو کمی رنگ می‌کنند.

•  تفاوت شاخ گاومیش با شاخ گاو یا دیگر حیوانات

شاخ گاومیش معمولاً بزرگ‌تر، قطورتر و تیره‌تر از شاخ گاوهای معمولی است.

شاخ بزها و آهوها معمولاً تو خالی یا خیلی باریک هستند و دوام شاخ گاومیش رو ندارند.

شاخ گاومیش برای کارهای محکم و لوکس گزینه‌ی بسیار بهتری است.

• نمادگرایی فرهنگی

در بسیاری از فرهنگ‌های آسیا و خاورمیانه، شاخ گاومیش نماد قدرت، استقامت و زندگی سرسخت بوده.

در بعضی مناطق (مثلاً هند یا آفریقا) شاخ گاومیش را به عنوان محافظی در برابر چشم بد و بدبختی می‌دونستند.

عکس در نور آتلیه ی عکاسی گرفته شده است .